Potsdamer Platz: Panoramapunkt, dawne Sony Center i pozostałości Muru

Udostępnij

Zaktualizowano 15 października 2026

Potsdamer Platz, w latach 20. XX wieku najruchliwsze skrzyżowanie Berlina, został przecięty przez Mur i do 1989 roku pozostawał pustym nieużytkiem. Odbudowany w latach 90., stał się wizytówką architektury zjednoczonego Berlina, z wieżowcami Hansa Kollhoffa i Helmuta Jahna oraz dzielnicą zaprojektowaną przez Renzo Piano. Przyjeżdża się tu dla dawnego Sony Center, przemianowanego na The Center Potsdamer Platz, dla widoku z Panoramapunkt (9 €, codziennie od 10:00 do 19:00), dla fragmentów Muru i dla Berlinale, które co roku w lutym urządza tu swój pałac festiwalowy. Plac jest ogólnodostępny; z wjazdem na Panoramapunkt zaplanujcie od 1 do 1,5 godziny.

Nie można przegapić

Architektura lat 90.

Po upadku Muru plac stał się jednym z największych placów budowy w Europie. Renzo Piano wraz z Christophem Kohlbeckerem opracował plan dzielnicy Daimlera; Hans Kollhoff w 1999 roku postawił wieżowiec z ciemnej cegły, w którym mieści się Panoramapunkt; Helmut Jahn zaprojektował szklaną wieżę Deutsche Bahn (103 m) i sąsiednie Sony Center.

The Center Potsdamer Platz (dawne Sony Center)

Otwarty w 2000 roku i przemianowany w kwietniu 2023 roku kompleks Helmuta Jahna łączy osiem budynków wokół placu przykrytego namiotowym dachem z tkaniny o wysokości 67 m. Kaisersaal z dawnego hotelu Esplanade, który przetrwał wojnę, został przesunięty o 75 m na poduszce powietrznej i włączony do całości.

Panoramapunkt —W wieżowcu Kollhoffa winda reklamowana jako najszybsza w Europie wjeżdża na 24. piętro w 20 sekund. Otwarty, nieszklony taras oferuje widok na 360° na Tiergarten, Reichstag, Bramę Brandenburską i wieżę telewizyjną; wystawa „Berliner Blicke” opowiada historię placu, a Panoramacafé jest wliczone w bilet.

Pozostałości Muru —Przy wejściach na dworzec kilka fragmentów Muru z tablicami informacyjnymi przypomina, że plac leżał w pasie granicznym ziemi niczyjej. Podwójny rząd kostek w nawierzchni wyznacza przebieg dawnego Muru; aby zobaczyć odcinek zachowany razem z pasem granicznym, udajcie się do Pomnika Muru Berlińskiego.

Pierwsza sygnalizacja świetlna w Niemczech

15 grudnia 1924 roku wieża sygnalizacyjna zaprojektowana przez Jeana Krämera zaczęła regulować ruch na placu, wówczas jednym z najbardziej ruchliwych w Europie. Rozebrana w 1937 roku przy budowie podziemnego dworca, została odtworzona w pierwotnej formie i od 2000 roku znów stoi na placu, razem z zegarem.

Berlinale —Berlinale Palast na Marlene-Dietrich-Platz gości galę otwarcia, filmy konkursowe i wręczenie Niedźwiedzi. 77. edycja odbędzie się od 10 do 21 lutego 2027 roku; bilety i wskazówki znajdziecie w naszej fiszce Berlinale.

Informacje praktyczne

Wskazówki

Na Panoramapunkt bilet normalny kosztuje 9 €, ulgowy 7 € (uczniowie, studenci, osoby bezrobotne, posiadacze Berlin Pass, za okazaniem dokumentu), bilet rodzinny 19,50 € (2 dorosłych i do 4 dzieci poniżej 15 lat), a wstęp jest bezpłatny do 6 lat (ceny z października 2026). Bilet VIP, od 13,50 €, pozwala uniknąć kolejki do windy; bilety są ważne rok i można je kupić także na miejscu, gotówką lub kartą. Kulturforum zaczyna się kilka minut pieszo na zachód: Filharmonię, Gemäldegalerie i Neue Nationalgalerie łatwo połączyć ze zwiedzaniem placu. Zobacz także: Kulturforum i park Gleisdreieck.

Jak dojechać

Panoramapunkt: Potsdamer Platz 1, 10785 Berlin, w wieżowcu Kollhoffa. S-Bahn S1, S2, S25 i S26 oraz U-Bahn U2, stacja Potsdamer Platz. Autobusy 200, 300, M41, M48 i M85. Brama Brandenburska i Pomnik Pomordowanych Żydów Europy są oddalone o mniej niż 15 minut pieszo wzdłuż Ebertstraße. Na sąsiednim Leipziger Platz muzeum szpiegostwa opowiada historię służb specjalnych.