NRD w skrócie: 1949-1990
NRD powstaje w 1949 roku w radzieckiej strefie okupacyjnej, ze stolicą we Wschodnim Berlinie. Krajem rządzi jedna partia, SED. W latach 1949-1961 miliony mieszkańców uciekają na Zachód, często przez Berlin. 13 sierpnia 1961 roku NRD zamyka granicę i buduje Mur, który dzieli miasto do 9 listopada 1989 roku. Zjednoczenie następuje 3 października 1990 roku.
Podróżnemu warto zapamiętać dwie rzeczy: NRD było państwem kontroli, z potężnym Ministerstwem Bezpieczeństwa Państwowego (Stasi), i państwem, które chciało zbudować „socjalistyczną” stolicę, stąd bardzo charakterystyczna architektura na wschód od centrum.
Zrozumieć inwigilację: Stasi i więzienia polityczne

Muzeum Stasi mieści się w dawnej siedzibie ministerstwa, w dzielnicy Lichtenberg: zobaczycie tam gabinet ministra Ericha Mielkego, urządzenia podsłuchowe i mechanizm masowej inwigilacji. Jeśli chodzi o represje, miejsce pamięci Hohenschönhausen to dawne więzienie Stasi; wycieczki z przewodnikiem prowadzą często byli więźniowie lub specjaliści, dlatego jest to jedno z najmocniej działających miejsc w mieście. O szpiegostwie czasów zimnej wojny przeczytacie też w Muzeum Szpiegostwa.
Mur i jego ślady

Miejsce pamięci Muru Berlińskiego przy Bernauer Straße najlepiej pokazuje, jak granica przecinała ulicę: zachowany fragment Muru, wieża strażnicza i pas śmierci. East Side Gallery, długi fragment Muru pokryty malowidłami, jest bardziej kolorowa i bardzo oblegana. W Mitte Checkpoint Charlie przypomina alianckie przejście graniczne, a Tränenpalast na dworcu Friedrichstraße opowiada o pożegnaniach na granicy wewnątrzniemieckiej. Nasza trasa śladami Muru Berlińskiego łączy je wszystkie.
Socjalistyczna stolica: wieża, aleja i plac

Wieża telewizyjna, otwarta w 1969 roku, miała pokazywać nowoczesność socjalizmu. Wokół niej Alexanderplatz zachowuje Zegar Czasu Światowego i pamięć o manifestacji z 4 listopada 1989 roku. Dalej na wschód Karl-Marx-Allee, dawna Stalinallee, ciągnie się szeregiem „pałaców robotniczych” o ceramicznych fasadach. Nad Szprewą Humboldt Forum zastąpiło Pałac Republiki, siedzibę parlamentu NRD, rozebrany w latach 2006-2008 po zamknięciu w 1990 roku. Na południowym wschodzie Treptower Park skrywa radziecki pomnik odsłonięty w 1949 roku.
Życie codzienne: muzea i Ostalgia

Muzeum NRD, nad Szprewą, zwiedza się, dotykając eksponatów: odtworzone mieszkanie, kabina trabanta, kuchnia, ubrania. To najlepsze wprowadzenie do zrozumienia zwykłego życia. Trabant, popularny samochód produkowany w Zwickau, pozostał symbolem kraju; wciąż widuje się je na ulicach centrum, często przerobione na samochody dla turystów.
Ludzik z sygnalizatorów dla pieszych, Ampelmännchen, został narysowany w 1961 roku przez Karla Peglaua i stał się emblematem Wschodu: znajdziecie go na magnesach, lampach i gadżetach w kilku sklepach w centrum, zwłaszcza w Hackesche Höfe. To właśnie „Ostalgia”, nostalgia czasem dwuznaczna: wspomnienie dla jednych berlińczyków, drażliwy temat dla innych, którzy doświadczyli inwigilacji.
Dzień śladami Wschodu
- Rano: Muzeum NRD (godziny otwarcia sprawdźcie na oficjalnej stronie), potem wieża telewizyjna na Alexanderplatz.
- Wczesnym popołudniem: pojedźcie linią U5 do Karl-Marx-Allee i przejdźcie pieszo do Frankfurter Tor.
- Pod wieczór: Hohenschönhausen (wycieczka z przewodnikiem, wymaga rezerwacji) lub Muzeum Stasi, zależnie od zainteresowań.
- Następnego dnia: Bernauer Straße i East Side Gallery.
Informacje praktyczne
Do większości tych miejsc dojedziecie linią U5 (Alexanderplatz, Karl-Marx-Allee, Lichtenberg) oraz tramwajami M4 i M5. Do Hohenschönhausen jedzie się tramwajem, z krótkim marszem na końcu. Godziny otwarcia, ceny i języki zwiedzania się zmieniają: sprawdzajcie je na kartach. Nasz przewodnik po transporcie w Berlinie opisuje bilety.
Co dalej
Ogólny obraz da przewodnik po 25 najważniejszych atrakcjach Berlina oraz dzielnica Friedrichshain, która sąsiaduje z Karl-Marx-Allee. Jeśli chodzi o pamięć miasta, kontynuujcie wizytą w Topografii Terroru.







